Gijs van den Brink is één van de monumenten in de wereld van leefgemeenschappen. Hij brengt een enorme schat aan ervaring met zich mee. Al in de jaren '90 pionierde hij door cursussen te geven over het leven in een gemeenschap. Het was voor ons dan ook een logische stap om hem te vragen voor een bestuurlijke rol binnen de School voor Leefgemeenschappen en we zijn ontzettend blij met zijn 'ja'!
Ook in het netwerk van de Vereniging Religieuze Leefgemeenschappen (VRL) is hij een goede bekende. Samen met Wim Drosman heeft hij het netwerk Evangelische Leefgemeenschappen in Nederland opgezet.
Gijs van harte welkom aan boord! We zijn blij met jou als bestuurder én als brug naar de VRL.
Tijd voor een kennismaking met jou!
Laten we bij het begin beginnen: waar liggen jouw wortels?
Ik ben in 1953 geboren op een boerderij in Lunteren, precies aan de voet van de Goudsberg, het middelpunt van Nederland. Ik groeide op in een traditioneel hervormd gezin op gereformeerde grondslag. Na de lagere school ging ik naar het gymnasium (bèta). Dat was destijds nog hard werken: ik volgde twaalf vakken en moest op zaterdagmorgen naar school.
Kun je iets meer vertellen over die periode?
Nou, het waren de jaren van de hippietijd! Lange haren, Indiase en Perzische kleding; een geweldige tijd waar ik met volle teugen van genoot. Toen ik in de vijfde klas zat, kwamen de Jesus people langs, de christelijke tak van de hippies. Om een lang verhaal kort te maken: ik was direct verkocht.
Wat sprak je zo aan in hen?
Vooral de manier waarop zij de boodschap van Jezus voorleefden. Het was radicaal: je leven aan de Heer geven in het volste vertrouwen dat Hij voor je zorgt, zoals Hij ook voor de bloemen en de vogels zorgt. En, ook niet onbelangrijk: je mocht gewoon je eigen kleren en haardracht kiezen! We bezochten hun communities in Amsterdam, Den Haag en Groningen. Met een vriendengroep van bekeerlingen zijn we zelf een 'koffiebar' in Ede gestart, helemaal in de stijl van de Jezusmensen. Van vrijdagavond tot zondagavond brachten we daar door. Twee jaar lang bezochten wekelijks zo'n 50 tot 100 jongeren onze samenkomsten op zondagmiddag.
Hoe ging het verder na de middelbare school?
Vanwege mijn grote belangstelling voor de Bijbel ruilde ik mijn studie medicijnen in voor theologie. In diezelfde periode leerde ik mijn vrouw Dieneke kennen, met wie ik in 1975 trouwde. We vonden kamers in Doorn, waar meer christenen woonden. In 1980 rondde ik mijn studie af en raakte ik betrokken bij het StudieBijbel project, een commentarenserie met uitleg van de Bijbel.
Het verlangen naar die radicale gemeenschapszin uit de hippietijd liet je echter niet los, toch?
Zeker niet. We leerden twee andere echtparen kennen met ditzelfde verlangen. Samen hebben we in 1981 de evangelische leefgemeenschap Elim gesticht. Ons doel was om een christelijke kerk vorm te geven naar het voorbeeld van de eerste gemeente in Jeruzalem én de Jesus people, inclusief gemeenschap van goederen. Alle inkomsten gingen in één grote pot en we namen zelf alleen zakgeld op. Dat hebben we maar liefst 37 jaar lang zo gedaan. Pas op mijn 65e kreeg ik voor het eerst een eigen bankpasje! Onze drie dochters zijn allemaal op Elim grootgebracht. Momenteel wonen we er met elf personen uit drie verschillende culturen, die ook nog eens behoren tot vier verschillende generaties.
Je bent ook al heel vroeg begonnen met het delen van die kennis over leefgemeenschappen.
Klopt. In 1990 zijn we gestart met een cursus leefgemeenschappen en een jaarlijkse ontmoetingsdag voor christelijke leefgemeenschappen. Dat platform telde toen zo’n 35 deelnemende gemeenschappen en was een vroege voorloper van de Vereniging van Religieuze Leefgemeenschappen (VRL) en de SCHOOL. We hebben dit twintig jaar gedaan, tot 2010. Veel van het lesmateriaal van toen is vorig jaar geüpdatet en uitgegeven in het boek 'De kerk als proefpolder'.
En nu ben je betrokken bij de SCHOOL. Wat hoop je daar te brengen? Voor mij is het een groot voorrecht om deel te nemen aan het project SCHOOL. Ik heb van dichtbij gezien hoeveel impact de leefvorm van een leefgemeenschap kan hebben wanneer het evangelie er écht wordt voorgeleefd. Die ervaring zet ik hier heel graag in.